درس سی و نهم --- شرطی های ترکیبی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این درس می‌خواهیم با یکی از پیشرفته‌ترین و جذاب‌ترین ساختارهای گرامری انگلیسی آشنا شویم: شرطی‌های ترکیبی. این ساختارها زمانی استفاده می‌شوند که می‌خواهیم ارتباط بین گذشته و حال یا حال و آینده را در شرایط فرضی نشان دهیم. مرور سریع: شرطی نوع دوم و سوم شرطی نوع دوم (Second Conditional) برای موقعیت‌های غیرواقعی در حال یا آینده: ساختار: If + past simple, would + infinitive If I had more time, I would travel more. (اگر وقت بیشتری داشتم، بیشتر سفر می‌کردم.) ← اما وقت ندارم شرطی نوع سوم (Third Conditional) برای موقعیت‌های غیرواقعی در گذشته: ساختار: If + past perfect, would have + past participle If I had studied harder, I would have passed the exam. (اگر سخت‌تر درس خوانده بودم، در امتحان قبول شده بودم.) ← اما نکردم و قبول نشدم شرطی ترکیبی چیست؟ شرطی‌های ترکیبی، ترکیبی از شرطی نوع دوم و سوم هستند. آنها به ما اجازه می‌دهند تا: شرایط گذشته را با نتایج حال مرتبط کنیم شرایط حال را با نتایج گذشته مرتبط کنیم دو نوع اصلی شرطی ترکیبی نوع ۱: شرط گذشته، نتیجه حال وقتی شرطی در گذشته بر وضعیت کنونی تأثیر می‌گذارد: ساختار: If + past perfect, would + infinitive مثال‌ها: If I had studied medicine, I would be a doctor now.

نظرها