
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
موضوع اجتماعی: ترومای کودکی موضوع روحانی: تنها خداست که ما رو تنها نمیذاره جمله کلیدی:زیرا تو/ قلعه ی بلند منو/ پناهگان من هستی در روز تنگی. تگ: دلبستگی، تروما، کودکی، پذیرش نویسنده: نازنین گوینده: نازنین و مژگان نازنین: از وقتی یادم میاد همیشه دوست داشتم تو خونه بمونم و درس بخونم. البته خیلی وقت هام یه چای دبش درست می کردم و میرفتم کنار پنجره به پارک کوچولویی که اونجا بود، به بچه هایی که میدوییدن و بازی میکردن/نگاه میکردم/ یاد بچگی خودم می افتادم که راستش هیچ وقت مثل بقیه نبود/ استرس/ نا امنی/ خنده های با دلشوره. یه آرزوی کسایی که منو واسه خودم دوست داشته باشن و خانواده و فامیل واقعیم باشن/ آخه خیلیاشون به اصطلاح خوب بودن و زیر اون نقاب مهربونشون /یه آدم ترسناک و دروغ گو/ تو تنهایی یکی دیگه بودن و تو جمع یه نفر کاملا متفاوت/ به کی باید میگفت/کی باورش میشد که اونا/ تیتراژ مژگان: سلام، به برنامه ی زنان امید خوش اومدین. /من مژگان هستم و به همراه دوست و همکار عزیزم نازنین عزیز، یه بار دیگه با برنامه ی زنان امید همراهتون هستیم.// نازنین: منم سلام میکنم به شما عزیزان و خیلی خوشحالم که بازم به بهونه این برنامه در کنارتون هستیم./ مژگان: نازنین، چه قدر عجیب، همیشه فکر میکردم بچه فقط باید بچگی کنه /و اگه خوشحال باشن و بخندن/حتما حالشون خوبه و مشکلی ندارن/ نازنین: ای کاش که اینطوری بود مژگان/متاسفانه بیشتر به سلامت جسمی بچه ها توجه میشه و ما فکر می کنیم اگر به نظر ما اونا سالم باشن / مشکل دیگه ای ما و اونارو تهدید نمیکنه// مژگان: واقعا همه ی ما یه سری رفتار از بچگی درمون شکل گرفته. /یه سری چیزا که هیچ وقت بهشون توجه نکردیم/ به نوعی عضوی از ما شدن//عزیزان امروز می خوایم راجع به موضوع مهم ترومای ( آسیب های دوران کودکی صحبت کنیم. // نازنین: ترومای دوران کودکی به آسیب های روحی تجربه شده تو سنین رشد /و تو زمانی که فرد با خانواده خودش زندگی می کنه مربوط می شه./ اگرچه این آسیبها معمولاً به عنوان آسیبهایی هستن که افراد تو بزرگسالی با هاش روبه رو میشن /و روی روابط و عزت نفس آنها تأثیر میذارن،/ اما همه آسیبها نتیجه سوء استفاده یا بیتوجهی والدین و مراقبان در سنین کودکی نیست. /خیلی از متخصصین این زخمها را زخمهای دلبستگی مینامند، چون این زخمها در نتیجه عملکرد یا عدم اقدام مناسب مراقبان کودک در طول سالهای رشد/ یعنی سالهایی که دلبستگیها شکل میگیره رخ میده.// مژگان: بعضی از آسیبهای دوران کودکی/مثل غفلت عاطفی/ هدفمند انجام نمیشدن. بهویژه اگر والدین از فرهنگهای دیگر یا حتی نسلهای قدیمیتری بودن که در اون/والدین مستبد تشویق میشدن/ چه عمدی وچه غیر عمدی/ این زخمها باعث ایجاد حس شرمساری و کم ارزشی تو کودکان می شن /و اغلب آنها رو تبدیل به بزرگسالانی می کنه که خودشونو را به خاطر اعمال والدینشون سرزنش می کنن// نازنین: زخم های دلبستگی به احساسات حل نشده مراقبای ما مربوط می شه و تو بزرگسالی می تونه از طریق نگرانی های مربوط به سلامت روان/ رفتارهای ناسالم و مهارت های مقابله ای ضعیف/ مثل مصرف مواد یا پرخوری ظاهر شه.. در ادامه به چند نشانه اشاره می کنیم که نشان می ده ممکن / زخم های ترومایی حل نشده داشته باشید./ دوستان به این نکته توجه داشت باشید که همه اینها لزوماً به تجارب تروما مربوط نمی شن/با این حال، اگر متوجه شدید که یه سری از نشانه های زیر به شما مربوط می شه/ ممکن است ناشی از زخمهای ترومایی باشه// مژگان: رفتارهای مردم پسند/ کودکانی که مجبور بودن سخت تلاش کنن تا توجه والدین و مراقبای خودشونو رو جلب کنن /یاد گرفتن که شاد کردن اونها می تونه زندگیشونو رو آسان تر کنه/ آنها از سنین کودکی یاد گرفتن/ که چجوری با افراد به شکلی خوشایند تعامل برقرار کنن/ تا از درد عاطفی ناشی از دوست داشته نشدن /یا ناراحت کردن کسی اجتناب کنن//
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
