دوازده و یک دقیقه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

عقربه‌ها روی ساعت دوازدهِ نیمه‌شب قفل شدند. قرار بود سفینه‌ی نجات فرود بیاید و جهان در یک سیلابِ عظیم به پایان برسد. اما وقتی عقربه‌ی ثانیه‌شمار حرکت کرد و ساعت «دوازده و یک دقیقه» شد، واقعیتی هولناک‌تر از پایانِ جهان خودش را نشان داد: انسان‌هایی که تمام زندگی‌شان را پای یک پیشگویی باخته بودند، به جای پذیرشِ اشتباه، تصمیم گرفتند دروغِ بزرگ‌تری را باور کنند! در این اپیزود از پادکست زیرآبی، به سراغ یکی از عجیب‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین پرونده‌های تاریخ روان‌شناسی می‌رویم تا قلبِ تپنده‌ی «تعصب» را کالبدشکافی کنیم. می‌خواهیم بفهمیم چرا ما انسان‌ها وقتی با شکستِ مطلقِ باورها، انتخاب‌ها و مسیرهایمان روبرو می‌شویم، به جای بیدار شدن، چشمانمان را محکم‌تر می‌بندیم؟ چرا وقتی می‌بینیم کشتیِ رویاها و آرمان‌هایمان سوراخ شده و در حال غرق شدن است، به جای پارو زدن و تغییر مسیر، روی عرشه‌ی آن می‌ایستیم و با تعصبی کورکورانه سرود پیروزی می‌خوانیم؟ شجاعتِ واقعی، پافشاریِ کورکورانه بر انتخاب‌های دیروز نیست؛ شجاعتِ اصیل، تواناییِ نگریستن در آینه و گفتنِ جمله‌ی «من اشتباه کردم» است. اگر این کالبدشکافیِ روانی برای شما بیدارکننده بود، این اپیزود را برای دوستی که در یک رابطه‌ی بن‌بست، مسیر اشتباه یا یک باورِ فرساینده گیر افتاده ارسال کنید؛ شاید این کلمات، پل طلاییِ او برای خروج از تاریکی باشد. نظرات، نقدها و تجربه‌های شما مثل همیشه چراغ راه اپیزودهای بعدی ماست؛ پس حتماً برایمان بنویسید. #پادکست_زیرآبی #روانشناسی #توسعه_فردی #ناهماهنگی_شناختی #تعصب #جامعه_شناسی #سلامت_روان #پادکست_فارسی

نظرها