فارابی و موسیقی درمانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

نسبت دادن مفاهیمی مانند «امواج آلفا و تتا»، «فرکانس درمانی ۴۳۲ هرتز» یا اثر اختصاصی هر مقام بر EEG به ابونصر فارابی، از نظر تاریخی نادرست است. فارابی در قرن دهم میلادی نه EEG می‌شناخت و نه فرکانس را برحسب هرتز اندازه می‌گرفت. اهمیت واقعی او در جای دیگری است: در کتاب الموسیقی الکبیر، موسیقی را به‌صورت یک سامانهٔ چندلایه شامل ویژگی‌های فیزیکی صوت، نسبت‌های زیر و بمی، سازمان زمانی، ادراک، لذت، تخیل و انفعال تحلیل می‌کند و میان ویژگی ساختاری موسیقی و تغییر حالت روانی رابطه‌ای نظام‌مند برقرار می‌سازد. همین معماری نظری است که، با احتیاط تاریخی، با برخی مدل‌های امروزی علوم اعصاب موسیقی، predictive processing، neural entrainment و emotion regulation قابل مقایسه است. فارابی موسیقی را جزو علوم ریاضی قرار می‌دهد، اما نظریه را به عدد تقلیل نمی‌دهد؛ تجربهٔ شنیداری و اجرای واقعی نیز برای او اهمیت دارد. الموسیقی الکبیر به‌سبب همین تلفیق ریاضیات، فیزیک صوت، ادراک و روان‌شناسی یکی از مهم‌ترین رساله‌های موسیقی در جهان اسلام قرون وسطی به‌شمار می‌رود.

نظرها