

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
در این اپیزود به واکاوی چندین بنای تاریخی در جهان و نگاه جامعه به زن و نقش او در ساخت این بناها داریم . معماریِ کنترل، انزوا، سوگ و یا زیستن؟ بعضی از بناها زن را پنهان میکنند، بعضی او را در سوگ جاودانه میسازند؛ اما ائلگلی تبریز برای «زیستنِ» او بنا شد. روایت است اوزونحسن این فضا را ساخت تا دلتنگی همسرش برای دریا را تسکین دهد؛ صحت تاریخیاش هرچه باشد، باور جمعی تبریز این عمارت را با «انبساط خاطرِ یک زنِ زنده» پیوند زده است. در دنیایی که معماریاش یا مثل «هوا محلِ» هند حقِ دیدهشدن را از زن میگرفت، یا مثل «قیزقولهسیِ» استانبول او را در انزوای برج حبس میکرد، ائلگلی با آب و چشمانداز بازش، یک استثنای تاریخی است. اینجا معماری بهجای کنترل و پوشاندن، راهی برای نفس کشیدن باز کرد. و شاید تعریفِ اصیلِ هنر همین باشد: حسی که به یادگار میگذارد . Hosted on SHENOTO
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.


