اپیزود صفر - مقدمه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

🎯 ما برای نجات‌یافتن جشن می‌گیریم؛ برای غرق‌نشدن نه. 🔍 شاید به همین دلیل، بعضی از ارزشمندترین موفقیت‌های زندگی و مدیریت، قابل مشاهده نیستند. 🌿 چون موفقیتشان در چیزی است که اتفاق نیفتاده است. 🧠 و شاید یکی از سخت‌ترین کارهای یک مدیر همین باشد: 🎯 کاری کند که همه‌چیز خوب پیش برود؛ آن‌قدر خوب که هیچ‌کس نفهمد چه فاجعه‌ای می‌توانست اتفاق بیفتد. بله مطلب بالا را در گاهنامه مدیر در فضای مجازی دیدم و خواندم با خودم فکر کردم خیلیها با بحران مواجه میشوند و تقابلشان با بحران ، شکست یا پیروزی ، درس است برای سایرین اما بیش از آنها ، آدم هایی هستند که زندگیشان میگذرد بدون آنکه مطرح شوند در حالی که در تجربیاتشان شاید درسهایی باشد. تصمیم گرفتم بنویسم . شاید به درد کسی بخورد من مسعود موسوی هستم حدودا پنجاه و نه سال سن دارم رشته تحصیلیم مهندسی مکانیک با گرایش ساخت و تولیده که طی سالهای 1365 تا 70 شمسی در دانشگاه صنعتی امیرکبیر ، که اون موقع ما بهش میگفتیم پلی تکنیک تهران ، گذشته سالها به طراحی مکانیزم ، دستگاه و ابزار و همچنین مشاوره برای پیاده سازی سیستمهای کیفیت ، عارضه یابی و تهیه طرح های توجیهی، مشغول بودم و در سالهای 1400 تا 1403 در شرایط پسا کرونا DBA خواندم اینجا پادکست چهل سال تجربه است چهل سال تحصیل و کار در شرایطی که هم نسلهای من خوب میدانند چگونه شرایطی بوده و هست. چهل سال در تلاش محیطی که با شعارهای حمایت از صنعت و تولید ، ریشه تولید و صنعت خشکانیده شد تا جیبهایی پر پول شود چهل سال مقاومت در محیطی که شرط پیشرفت ، و شاید بقای سازمانی ، تن دادن به سقوط اخلاقی بود. چهل سال زندگی در شرایطی که حتی گفتن از سختیهای غیر معمول ، تاوان داشت. آنچه در عمل یاد گرفتم چیزهایی که ای کاش قبل از ورود به صنعت میدانستم بدون اینکه ادعای موفقیت یا برد داشته باشم فقط میخواهم بنویسم و بگویم Hosted on SHENOTO

نظرها