پادگرد
کاور بیمارستان دادگستری
تهران و کوچه هایش

بیمارستان دادگستری

۱۰ بهمن ۱۴۰۴ · 8 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بیمارستان دادگستری در دل شلوغی مرکز تهران، موقوفه‌ای قاجاری از میرزا معصوم فاضل عراقی است؛ مستشار قاجاری و از مؤسسان کانون وکلای دادگستری که خانه‌اش را برای درمان نیازمندان وقف کرد. این بنا ابتدا در سال ۱۳۳۴ به‌عنوان بیمارستان زنان دادگستری وقف شد و از سال ۱۳۳۷ با ۳۵ تخت آغاز به کار کرد. در دهه ۴۰، ساختمان‌های دیگری به مجموعه افزوده شد. سربازان هخامنشی در میان آجرهای سرخ ورود به عمارت با کتیبه‌هایی از سربازان هخامنشی آغاز می‌شود که بر سردر و ستون‌ها نقش بسته‌اند. درهای چوبی، کاشی‌های فیروزه‌ای نقش‌برجسته و آجرهای سرخ‌رنگ، هویت اواخر دوره قاجار را به‌خوبی نشان می‌دهند. پلان مستطیلی بنا با پیش‌آمدگی و فرورفتگی‌های نما، تنوع بصری ایجاد کرده و بخش مرکزی نما با پنجره‌های شیشه‌ای برجسته‌تر است. در داخل عمارت نیز اتاقی با کاشیکاری و نقش اسطوره‌های ایرانی دیده می‌شود. تغییرات و مرمت یک بنای وقفی با وجود تبدیل خانه به بیمارستان، بنا تا سال ۱۳۵۲ بدون تغییر اساسی باقی ماند. پس از انقلاب، تلاش‌هایی برای حفظ نیت واقف و جلوگیری از تخریب کامل انجام شد. در نهایت، این عمارت در سال ۱۳۷۰ زیر نظر کارشناسان میراث فرهنگی مرمت شد و در یازدهم بهمن ۱۳۷۸ با شماره ۲۵۶۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال ۱۳۹۶ نیز بازسازی زیرساخت‌ها تکمیل شد و امروز بیمارستان با امکانات و تجهیزات به‌روز فعال است. نامی که بر کتیبه ماندگار شد فاضل عراقی در دهه ۳۰ خورشیدی در آلمان درگذشت و در شهر ری به خاک سپرده شد. هرچند نام او برای بسیاری ناآشناست، اما کتیبه کوچک سردر عمارت همچنان یادآور انسانی است که خانه‌اش را برای درمان دیگران وقف کرد؛ بنایی که کاربری‌اش تغییر کرده، اما روح انسان‌دوستی واقفش را حفظ کرده است. با صدای بهزاد بهادر

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.