تزريق بوتاكس چگونه است؟

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

سم بوتولینوم (Botox ، onabotulinumtoxinA) ماده ای است که بیش از یک قرن شناخته شده است و بیش از 50 سال جهت اهداف پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد. کاربردهای اولیه آن برای تنبلی چشم (استرابیسموس) ، بلفارواسپاسم (عدم توانایی در حرکت پلک ها به روش های خاص) و کژ گردنی (دیستونی گردن) بود. در سال 2002، بوتاکس به منظور بهبود و رفع خطوط اخم در ناحیه (گلابلا) بین دو چشم بر روی پیشانی تصویب شد و براساس برآوردهای داده های تامین شده از سوی شرکت آلرژن، از آن زمان تاکنون بیش از 11 میلیون بیمار با موفقیت درمان شده اند. در سال 2004، بوتاکس به منظور درمان تعریق بیش از حد (هایپرهیدروز) و در سال 2010، برای درمان سردردهای میگرنی مورد تأیید قرار گرفت. یک تصور غلط رایج این است که بوتاکس در واقع عضلات صورت را فلج می کند. اگرچه ، این امر می تواند با شدید مقادیر بوتاکس اتفاق بیفتد، اما اکثر پزشکان در تلاشند تنها مقداری را که به بیمار امکان می دهد فعالیت محدودی داشته باشد، تزریق کنند. بیماران باید بدانند که بوتاکس برای جلوگیری از خطوط بیان استفاده نمی شود؛ بلکه برای جلوگیری از ایجاد گریم صورت و رفع خطوط اخم که بر حسب عادت و به طور ناخواسته ایجاد می شوند، استفاده می شود. آمادگی های قبل از تزریق بوتاکس چیست؟ بوتاکس به شکل ماده ای کریستالی از سوی تولید کننده تولید می شود که پس از آن مجدداً با محلول آب نمک یا مایع دیگری بازسازی می شود. پزشکان هنگام تهیه آن، مقادیر مختلفی از مایع را اضافه می کنند. اگرچه میزان صحیح یا غلطی برای اضافه کردن مایع وجود ندارد، اما بیشتر پزشکان حدود 2 الی 3 میلی لیتر (حدود نیم قاشق چای خوری) مایع را به هر ویال اضافه می کنند. بعضی از پزشکان مقدار مایع بیشتری اضافه می کنند که باعث می شود بیماران فکر کنند که میزان بیشتری بوتاکس دریافت می کنند، اما در واقع همان مقدار بوتاکس یا کمتر از آن را نسبت به نمونه های بازسازی شده به شکل قوی تری دریافت می کنند. دوز کل دارو است که منجر به اثر مطلوب می شود، نه حجم مایع. بنابراین یادآوری این نکته مهم است که اگر یک کلینیک یا یک مرکز زیبایی اعلام می کند که بوتاکس را با مبلغ معینی در هر واحد تهیه می کنند، این احتمال بسیار زیاد است که بوتاکس را رقیق می کنند. این بسیار مشابه کاریست که بسیاری از شرکت های آبمیوه سازی می کنند و مقدار زیادی آب را در بسته بندی آبمیوه می گنجانند. هنگامی که صحبت از بوتاکس یا جایگزین های آن یعنی دیسپورت و زئومین می شود، هزینه ها بسیار بیشتر می شوند. نقاط تزریق بوتاکس: بیمار در موقعیت قائم بر روی تخت قرار می گیرد. مناطقی که باید تزریق شوند با پاک کننده غیر الکلی مانند هیبیکلن یا بتادین پاک می شوند. برخی از پزشکان در این زمان از یک ماده بی حسی موضعی مانند کرم EMLA یا سایر جایگزین های مشابه استفاده می کنند. سپس بوتاکس در نواحی مورد نظر تزریق می شود. الگوهای تزریق معمولی شامل حدود چهار یا پنج نقطه در هر طرف پیشانی و دو یا سه نقطه در اطراف چشم است. بسته به نوع چین و چروک و اثر مطلوب آن برای بیمار، پزشک می تواند مناطق بیشتری را تزریق کند. چنانچه پس از تزریق، ناحیه مورد نظر خونریزی کرد، معمولا فشار اعمال می شود. در حالی که گاهی اوقات جهت راحتی بیشتر از یخ استفاده می شود، اما برای کنترل خونریزی و کبودی، فشار مستقیم بسیار بیشتر از یخ موثر است. مراقبتهای بعد از تزریق بوتاکس: پس از تزریق، بیمار معمولاً به مدت دو تا پنج دقیقه روی تخت به صورت قائم یا نیمه ایستاده قرار می گیرد تا پزشک مطمئن شود که بیمار پس از انجام پروسه حال خوبی دارد. پس از آن بیمار باید دو تا چهار ساعت از دراز کشیدن خودداری کند. اگر نگران ایجاد کبودی هستید، بسیار مهم است که در صورت امکان بعد از انجام تزریق از مصرف آسپرین یا محصولات مرتبط با آن مانند ایبوپروفن (ادویل ، موترین) یا ناپروکسن خودداری کنید تا احتمال بروز کبودی را به حداقل برسانید. بسیاری از پزشکان به بیماران نمی گویند که انجام فعالیت های شدید به مدت چند ساعت پس از تزریق، خطر ابتلا به کبودی را افزایش می دهد. بنابراین توصیه می شود پس از تزریق بوتاکس از تحرک بدنی شدید و ورزش خودداری کنید. نتایج طی 3 تا 10 روز مشهود خواهد بود. قبل از انجام تزریق، بیمار باید درک کند که بوتاکس در واقع خطوط را از بین نمی برد بلکه آنها را شل می کند. این بدان معنی است که خطوط عمیق تر، کمرنگ تر می شوند و خطوط سطحی تقریبا از بین می روند.

نظرها