پادگرد
کاور 03.Ale.imran.154 (آل عمران/۱۵۴)
تفسیر آیه به آیه قرآن

03.Ale.imran.154 (آل عمران/۱۵۴)

۳ شهریور ۱۴۰۲ · 15 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِنْكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (۱۵۴) سپس بعد از آن اندوهِ [پی‌درپی،] خواب آرام‌بخشی بر شما فرود آورد که گروهی از شما را فراگرفت، و گروهی وسوسۀ حفظ جانشان پریشان‌خاطرشان کرده بود [تاجایی‌که خوابشان نمی‌بُرد]، آنان دربارۀ خداوند بر اساس [فرهنگ زمان] جاهلیت گمان نادرست داشتند، گفتند: [با این وضعِ آشفته‌ای که پیش آمده] آیا از پیروزی نصیبی به ما خواهد رسید؟! بگو: [سررشتۀ] همۀ امور به دست خداست، آنان در دل‌هایشان چیزی را پنهان می‌کنند که برای تو آشکار نمی‌سازند، [در دل] می‌گویند: اگر [به سبب مسلمان‌بودنمان] نصیبی از پیروزی داشتیم در این‌جا کشته نمی‌شدیم، بگو: اگر شما در خانه‌های خود هم بودید کسانی که کشته‌شدن بر آنان مقرّر شده بود مسلّماً به‌سوی آرامگاه‌های خود بیرون می‌آمدند، [این حوادثِ سخت] برای این بود که خداوند آنچه را [از نیّتِ درست و نادرست] در سینه‌های شماست [در میدان عمل] بیازماید، و آنچه در دل‌هایتان [از عُیوب و ناخالصی‌ها] است پاک سازد؛ و خداوند به اسرار و نیّات باطن‌ها آگاه است‌ (۱۵۴)

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.