07.Araf.143 (اعراف/۱۴۳)

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ (۱۴۳) چون موسی به میعادگاهِ ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، عرضه داشت: پروردگارا! [جمالِ با کمالِ ذات] خود را به [قلبِ] من بنمای تا تو را [به چشمِ باطن] بنگرم! [خداوند] فرمود: هرگز مرا نخواهی دید، ولی به [این] کوه بنگر! چنانچه [با تجلّی من] بر جایش ثابت مانْد مرا خواهی دید! لحظه‌ای که پروردگارش بر کوه تجلّی کرد آن را به شدت در هم کوبید و موسی بیهوش به خاک افتاد، چون به هوش آمد گفت: پروردگارا! تو [از این‌که در دنیا هم با چشمِ باطن دیده شوی] منزّهی، به‌سویت بازگشتم، و من [در این روزگار،] نخستین باورکنندۀ [این حقیقت] هستم [که تو هرگز دیده نمی‌شوی]‌ (۱۴۳)

نظرها