21.Anbiya.002-04 (انبیاء/۴-۲)

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ (۲) هیچ پیام و آیۀ جدیدی از سوی پروردگارشان برای آنان نمی‌آید جز آن‌که آن را در حال بازیگری [و بدون دقّت و تأمل] شنیدند (٢) لَاهِيَةً قُلُوبُهُمْ ۗ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ۖ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ (۳) دل‌هایشان مشغول [امور واهی و بی‌نتیجه] است، ستمکاران گفته‌های محرمانۀ خود را [از دیگران] پنهان داشتند [و گفتند:] آیا این [شخص] جز بشری مانند شماست، آیا با چشمِ باز و آگاهی به‌سوی سِحر می‌روید؟ (٣) قَالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (۴) [پیامبر به آنان] گفت: پروردگارم هر سخنی را [که هر گوینده‌ای] در آسمان و زمین [گرچه مخفیانه بگوید] می‌داند، منحصراً او شنوا و دانا[ی مطلق] است‌ (۴)

نظرها