

عبدالبهاء فرزند ایران، بخش فراموش شده تاریخ روشنفکری ایران (بخش ۲)
۱۵ بهمن ۱۴۰۳ · 11 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
بعضیها تصور میکنند کلمه دین، چون دین رسمی مردم ایران از عربستان آمده حتما کلمه دین هم، کلمه عربی است و حال این که کلمه دین یک کلمه ایرانی و واژه اوستائی است به اسم دائنا که در اصل به معنی دیدن، بینش، راه، طریق و اگر بخواهیم مفاهیم بیشتری در زبان امروزی برای این کلمه دائنا پیدا بکنیم این معانی خواهد بود: بصیرت، دانائی، آگاهی، دانش یعنی دائنا، دین. گزیدهای از سخنرانی آقای دکتر فریدون وهمن در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوستداران فرهنگ ایرانی - بخش دوم.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
