پادگرد
کاور ماشین
شعرها – فرزاد فتاحی

ماشین

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ماشین آواز: راما و فرزاد فتاحی ترانه: فرزاد فتاحی ملودی: فرزاد فتاحی تنظیم: فرزاد فتاحی پشت بخار شیشه ماشین کسی نیست میشه همو مثل دو تا آدم بغل کرد هیچ عابری مارو نمی بینه عزیزم هر عقده ای رو میشه با یک بوسه حل کرد وا کن موهاتو پخش شه عطر تو ماشین انگار نامرئی شدیم از پشت شیشه کولاکه بیرون زود ها کن توی دستام داغی خودت، ژاکت تنت کردی که چی شه؟ اینجا تو سلول خصوصی من و تو از تو درا بسته ست تا آزاد باشیم هر جا در زندون در آزاد راهه باید تو آزادی پر استعداد باشیم آغوش یعنی از حرارت گر گرفتن حتی تو شبهایی که ماشین سرد باشه انقدر باید توی آغوشم بمونی تا این محیط با تن ما همدما شه هر جا سرانگشتات موهاتو درو کرد یک مزرعه احساس تو ماشین جا شد این رقص ناخونای رنگی لای موهات رنگی تر از رقصیدن پروانه ها شد اینجا میون کوچه های شهر قطبی آغوش تو یک سرزمین گرمسیره هیچ عابری ما رو نمی بینه عزیزم ای کاش این حالو کسی از ما نگیره https://farzadfattahi.net/wp-content/uploads/2017/09/Farzad-Fattahi-_-Rama-Machine.mp3

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.