پادگرد
کاور دکتر مهدی حمیدی شیرازی | پادشاه بی‌تخت
شعر | با صدای شاعر

دکتر مهدی حمیدی شیرازی | پادشاه بی‌تخت

۲۸ مهر ۱۴۰۳ · 5 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: پادشاه بی‌تخت ▨ شاعر: مهدی حمیدی شیرازی ▨ با صدای: مهدی حمیدی شیرازی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــ بر مرگ دکتر لطفعلی صورتگر ــــــــــــــــــ این وصفِ او نشد که سخن دلپذیر داشت یا طبعِ رودکیّ‌و زبانِ جریر داشت هرگز نداشت خاک بدین‌سان سخنوری با آن که قیس داشت که ابن‌اثیر داشت خلّاق تیره‌بختان در حلق او نشست چون بیهقی هزار سخندانِ چیر داشت در این فضائلی که به چنگ آرد آدمی هرکس که بی‌نظیر‌تر آمد، نظیر داشت گیتی پس از دقیقی و قطران و بوسعید چون سعدی و نظامی و حافظ دبیر داشت گر وصف او بخواهی از من شنو، که او در جسمِ آدمی جگرِ نره‌شیر داشت هرگز به هیچ بارِ غمی پشت خم نکرد چون گل به چهره خرّمیِ ناگزیر داشت مانند صبحِ عید به هر جا که می‌دمید بوی بهار داشت روان بشیر داشت تاریکی‌اش ز گونه نمی‌کاست روشنی در خون سرشته تابش مهرِ منیر داشت معنای زنده‌ی دو زبان بود و در دو لفظ کلک و بیان معاینه عود و عبیر داشت از گوش داشت آنچه جهانی ز دیده داشت یعنی نبرده رنج، دلِ یادگیر داشت آن روشنی که مردم از خط تیره یافت از بخت تابناک ز نورِ ضمیر داشت گر فی‌المثل ز هستی یک بوریا نداشت پنداشتی که مملکت اردشیر داشت تا بود پادشاهی بی تاج و تخت بود در مُلک بی‌نیازی صدها امیر داشت بر دوش بارِ هیچ تعلق نمی‌کشید ز آغاز عمر، بینش سقراط پیر داشت امروز این کسی که به چیزی نشد اسیر مرگش به خانه آمد و خاکش اسیر داشت با آنکه روزگار بسی زاید و بداشت گه‌گه چو او بزاید و بس دیردیر داشت ▨ دکتر مهدی حمیدی شیرازی

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.