پادگرد
کاور احمد شاملو | مرا تو بی‌سببی نیستی (شبانه)
شعر | با صدای شاعر

احمد شاملو | مرا تو بی‌سببی نیستی (شبانه)

۷ آبان ۱۴۰۳ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: شبانه (مرا تو بی سببی نیستی) ▨ شاعر: احمد شاملو ▨ با صدای: احمد شاملو ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ مرا تو بی‌سببی نیستی. به‌راستی صلتِ کدام قصیده‌ای ای غزل؟ ستاره‌بارانِ جوابِ کدام سلامی به آفتاب از دریچه‌ی تاریک؟ کلام از نگاهِ تو شکل می‌بندد. خوشا نظربازیا که تو آغاز می‌کنی! □ پسِ پُشتِ مردمکانت فریادِ کدام زندانی‌ست که آزادی را به لبانِ برآماسیده گُلِ سرخی پرتاب می‌کند؟ ــ ورنه این ستاره‌بازی حاشا چیزی بدهکارِ آفتاب نیست. □ نگاه از صدای تو ایمن می‌شود. چه مؤمنانه نامِ مرا آواز می‌کنی! □ و دلت کبوترِ آشتی‌ست، در خون تپیده به بامِ تلخ. با این همه چه بالا چه بلند پرواز می‌کنی! ▨ احمد شاملو فروردینِ ۱۳۵۱ از دفتر شعر ابراهیم در آتش چاپ شده به سال ۱۳۵۲

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.