پادگرد
کاور حسین منزوی | لبت صریح‌ترین آیه‌ی شکوفاییست
شعر | با صدای شاعر

حسین منزوی | لبت صریح‌ترین آیه‌ی شکوفاییست

۱۷ تیر ۱۴۰۴ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ شعر: لبت صریح‌ترین آیه‌ی شکوفاییست ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ♬ پالایش و تنظیم: شهروز ────────♬──────── لبت صریح‌ترین آیه‌ی شکوفایی است و چشم‌هایت شعر سیاه گویایی‌ست چه چیز داری با خویشتن که دیدارت چو قله های مه آلود محو و رویایی است؟ چگونه وصف کنم هیات غریب تو را که در کمال ظرافت کمال والایی‌ست تو از معابد مشرق زمین عظیم تری کنون شکوه تو و بُهت من تماشایی‌ست در آسمانه ی دریای دیدگانِ تو شرم گشوده بال‌تر از مرغَکان دریایی‌ست شَمیم وحشی گیسوی کولی‌ات نازم که خوابناک تر از عطرهای صحرایی‌ست مجال بوسه به لب‌های خویشتن بدهیم که این بلیغ ترین مبحث شناسایی‌ست نمی شود به فراموشی‌ات سپرد و گذشت چنین که یاد تو زودآشنا و هرجایی‌ست تو 'باری' اینک از اوج بی نیازی خود که چون غریبی من مبهم و مُعمّایی‌ست پناه غربت غمناک دست هایی باشن که دردناک ترین ساقه های تنهایی‌ست

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.