پادگرد
کاور منوچهر آتشی | کندو
شعر | با صدای شاعر

منوچهر آتشی | کندو

۲۴ آذر ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: کندو ▨ شاعر: منوچهر آتشی ▨ با صدای: منوچهر آتشی ♪ پالایش و تنظیم: شهروز ──── ♪ ──── کندویی جوان به سدری کهن شکوفه‌های نارنج چه سست رها می‌شوند میان دایره‌های حوض در ازدحام سبوهای خُرد و پرنده وز وز نور و آفتابی که ذخیره می‌شود برای لیالی بی ما کندویی کهن به درختی جوان پوسیده و شکسته فرو می‌افتند زنبورهای مرده به خاکریز مورچگان نه پیر می‌شوند نه جوان می‌مانند میان دو پرده‌ی فصل، مرگی مهربان دانه‌چین می‌کند خستگان را خستگان به نوبت ِ خفتن‌اند که جوانان پَر در آفتاب می‌شویند به روز بازار ِلادن و مرزنگوش شکوفه‌ها سفینه‌های سرشار از عسل‌اند مهیای لنگر گرفتن به سمت بندر ِکندو کندویی جوان به سدری کنسال نه پیر می‌شوند نه جوان می‌مانند مرگی مهربان دانه‌چین می‌کند خستگان را ▨ منوچهر آتشی

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.