پادگرد
کاور احمد شاملو، صبوحی
شعر شفای آدمی

احمد شاملو، صبوحی

۱۱ اسفند ۱۴۰۳ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

احمد شاملو )ا.بامداد( در آستانه‌ی ششمین دهه‌ی زندگی خود، همچنان که با اندوه در پس پنجره‌ی غروبگاهان نشسته است، "شکفتن در مه" را می‌بیند.. مرز، مرز پنجاه سالگی است. مرز در خلوت نشستن و در غریو سنگین ماشین ها و اختلاط اذان و جاز، به آواز قمری کوچک گوش فرا دادن، و هر از گاه از سر حسرت آه کشیدن:آه آرزو! آرزو..... صبوحی، یکی از موفق ترین شعرهای شاملو در کتاب "شکفتن در مه" می باشد.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.