پادگرد
کاور سلوک در اقلیم روشنایی
شعر پارسی

سلوک در اقلیم روشنایی

۵ تیر ۱۴۰۲ · 31 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مولانا جلال الدین که همه ما او را به فاتح بلندترین قله‌های شعر عرفانی می‌شناسیم، جایی چنین می‌گوید: عطار روح بود و سنایی دو چشم او ما از پی سنایی و عطار آمدیم این بیت اشاره به حقیقتی است که بسیاری از مخاطبین شعر از آن بی‌خبرند و آن جایگاه رفیع سنایی در شعر عرفانی است. گزاف نگفته‌ایم اگر بگوییم که مولانا روی شانه‌های سنایی ایستاده اگر توانسته به بلندترین قله‌ها نظر اندازد و به سوی آن‌ها گام بردارد در این قسمت از فصل اول پادکست شعر پارسی، با محمدکاظم کاظمی پای در اقلیم روشنایی می‌نهیم تا سلوک سنایی را به تماشا بنشینیم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.