حافظ - دیوان غزلیات - غزل شماره ۲۲۵

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود ‌ وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله می‌رود ‌ ‌ مِی ده که نوعروسِ چمن حَدِّ حُسن یافت ‌ کار این زمان ز صنعتِ دَلّاله می‌رود ‌ ‌ شِکَّرشِکن شَوَند همه طوطیانِ هند ‌ زین قندِ پارسی که به بَنگاله می‌رود ‌ ‌ طِیِّ مکان ببین و زمان در سلوکِ شعر ‌ کاین طفل یک شبه رَهِ یک ساله می‌رود ‌ ‌ آن چشمِ جادوانهٔ عابدفریب بین ‌ کش کاروانِ سِحْر ز دنباله می‌رود ‌ ‌ از رَه مَرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز ‌ مکّاره می‌نشیند و مُحتاله می‌رود ‌ ‌ بادِ بهار می‌وزد از گُلْسِتانِ شاه ‌ وز ژاله باده در قدحِ لاله می‌رود ‌ ‌ حافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین ‌ غافل مشو که کارِ تو از ناله می‌رود ‌ #حافط ‌

نظرها