پادگرد
کاور حافظ - دیوان غزلیات - غزل شماره ۱۴۵
شعر و ادب پارسی - نشر آوا گستر پویا

حافظ - دیوان غزلیات - غزل شماره ۱۴۵

۱۸ فروردین ۱۴۰۴ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

چه مستی است؟ ندانم که رو به ما آورد ‌ که بود ساقی و این باده از کجا آورد؟ ‌ ‌ تو نیز باده به چنگ آر و راهِ صحرا گیر ‌ که مرغ نغمه‌سُرا سازِ خوش‌نوا آورد ‌ ‌ دلا چو غنچه شکایت ز کارِ بسته مَکُن که بادِ صبح نسیمِ گره‌گشا آورد رسیدنِ گل و نسرین به خیر و خوبی باد بنفشه شاد و کَش آمد، سَمَن صفا آورد صبا به خوش‌خبریِ هُدهُدِ سلیمان است که مژدهٔ طرب از گلشنِ سبا آورد علاج ضعف دل ما کرشمهٔ ساقیست برآر سر که طبیب آمد و دوا آورد مریدِ پیرِ مُغانم ز من مرنج ای شیخ چرا که وعده تو کردیّ و او به جا آورد به تنگ‌چشمیِ آن تُرکِ لشکری نازم که حمله بر منِ درویشِ یک قبا آورد فلک غلامی حافظ کنون به طوع کُنَد که اِلتِجا به درِ دولتِ شما آورد

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.