هجده – تَنگِ شکر

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

سعدی : بند یازدهم و دوازدهم ترجیع‌بند ای زلف تو هر خمی کمندی چشمت به کرشمه چشم‌بندی مخرام بدین صفت مبادا کز چشم بدت رسد گزندی ای آینه ایمنی که ناگاه در تو رسد آه دردمندی یا چهره بپوش یا بسوزان بر روی چو آتشت سپندی دیوانه‌ی عشقت ای پری‌روی عاقل نشود به هیچ پندی تلخست دهانِ عیشم از صبر ای تَنگِ شکر بیار قندی ای سرو به قامتش چه مانی؟ زیباست ولی نه هر بلندی گِریم به امید و دشمنانم بر گریه زنند ریشخندی کاجی ز درم درآمدی دوست تا دیده‌ی دشمنان بکندی یارب چه شدی اگر به رحمت باری سوی ما نظر فکندی یکچند به خیره عمر بگذشت من بعد بر آن سرم که چندی بنشینم و صبر پیش گیرم دنباله‌ی کار خویش گیرم دردا که به لب رسید جانم آوخ که ز دست شد عنانم کس دید چو من ضعیف هرگز کز هستی خویش درگمانم پروانه‌ام اوفتان و خیزان یکباره بسوز و وارهانم گر لطف کنی بجای اینم ور جور کنی سزای آنم جز نقش تو نیست در ضمیرم جز نام تو نیست بر زبانم گر تلخ کنی به دوریم عیش یادت چو شکر کند دهانم اسرار تو پیش کس نگویم اوصاف تو پیش کس نخوانم با درد تو یاوری ندارم وز دست تو مَخلصی ندانم عاقل بجهد ز پیش شمشیر من کشته‌ی سر بر آستانم چون در تو نمی‌توان رسیدن به زان نبود که تا توانم بنشینم و صبر پیش گیرم دنباله‌ی کار خویش گیرم لینک های پادکست پادکست بوطیقا – قسمت هشتم – اسم اعظم و قسمت نهم – طاق و جُفت شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا حمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقا تماس : BoutighaPodcast@Gmail.com

نظرها