نوزده – دلِ ریش

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

سعدی : بند سیزدهم و چهاردهم ترجیع‌بند آن برگ گلست یا بناگوش یا سبزه به گرد چشمه‌ی نوش دست چو منی قیامه باشد با قامت چون تویی در آغوش من ماه ندیده‌ام کله‌دار من سرو ندیده‌ام قباپوش وز رفتن و آمدن چه گویم؟ می‌آرد وَجد و می‌برد هوش روزی دهنی به خنده بگشاد پسته، دهن تو گفت خاموش خاطر پی ز ُهد و توبه می‌رفت عشق آمد و گفت زرق مفروش مستغرق یادت آنچنانم کم هستی خویش شد فراموش یاران به نصیحتم چه گویند بنشین و صبور باش و مخروش ای خام! من اینچنین بر آتش عیبم مکن ار برآورم جوش تا جهد بود به جان بکوشم وانگه به ضرورت از بن گوش بنشینم و صبر پیش گیرم دنباله‌ی کار خویش گیرم طاقت برسید و هم بگفتم عشقت که ز خلق می‌نهفتم طاقم ز قرار و صبر و آرام زآن روز که با غمِ تو جفتم آهنگِ دراز شب ز من پرس کز فرقت تو دمی نخفتم بر هر مژه قطره‌ای چو الماس دارم که به گریه سنگ سفتم گر کشته شوم عجب مدارید من خود ز حیات در شگفتم تقدیر درین میانم انداخت چندان که کناره می‌گرفتم دی بر سر کوی دوست لختی خاک قدمش به دیده رُفتم نه خوارترم ز خاک بگذار تا در قدم عزیزش افتم زانگه که برفتی از کنارم صبر از دل ریش گفت رَفتم می‌رفت و به کبر و ناز می‌گفت بی‌ما چه کنی؟ به لابه گفتم بنشینم و صبر پیش گیرم دنباله‌ی کار خویش گیرم لینک های پادکست پادکست بوطیقا - قسمت نهم – طاق و جُفت شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا حمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقا تماس : BoutighaPodcast@Gmail.com

نظرها