پادگرد
کاور صد و سی و نه - قند وصل: مولانا
شعر کست

صد و سی و نه - قند وصل: مولانا

۱۰ دی ۱۴۰۴ · 6 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

‌مولانا ‌چون جانْ تو می‌سِتانی چون شِکَّر است مٌردن ‌با تو ز جانِ شیرین شیرین‌تر است مٌردن ‌بردار این طَبَق را زیرا خلیلِ حق را ‌باغ است و آبِ حیوان گَر آذر است مردن ‌این سَر نشانِ مُردن وآن سَر نشانِ زادن ‌زان‌سَر کَشی نمیرد، نی، زین مراست مردن ‌بُگذار جسم و جان شو, رَقصان بِدان جهان شو ‌مَگریز اگر چه حالی, شور و شَر است مردن ‌والله به ذاتِ پاکش, نُه چرخ گشت خاکش ‌با قندِ وَصل, همچون حلواگر است مردن ‌از جان چرا گریزیم؟ جان است جان سپردن ‌وز کان چرا گُریزیم کان زر است مردن ‌چون زین قَفس بِرَستی در گلشن است مَسکن ‌چون این صَدَف شکستی, چون گوهر است مردن ‌چون حق تو را بخواند, سوی خودت کشاند ‌چون جنت است رفتن, چون کوثر است مردن ‌مرگ آیِنه‌ست و حسنت در آینه دَرآمَد ‌آیینه بَربگوید: خوش مَنظَر است مردن ‌گر مؤمنی و شیرین, هم مؤمن است مرگت ‌ور کافریّ و تلخی, هم کافر است مردن ‌گر یوسفیّ و خوبی، آیینه‌ات چنان است ‌ور نی در آن نِمایش هم مُضطَر است مردن ‌خامش که خوش‌زبانی چون خضر جاودانی ‌کز آب زندگانی کور و کر است مردن لینک های پادکست‌ ‌‌ پادکست بوطیقا - قسمت سی و دوم ‌شبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا | اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا ‌ ‌حمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقا ‌ معرفی پادکست : عشق داند تماس : BoutighaPodcast@Gmail.com

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.