پادگرد
کاور سنایی غزنوی | شبت خوش باد من رفتم
شعر با صدای شاعر

سنایی غزنوی | شبت خوش باد من رفتم

۲۵ اسفند ۱۴۰۳ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: شبت خوش باد من رفتم (غزل شماره ۲۴۰) ▨ شاعر: سنایی غزنوی ▨ با صدای: شهروز ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــــــ تو را دل دادم ای دلبر، شبت خوش باد، من رفتم تو دانی با دل غم‌خور، شبت خوش باد، من رفتم اگر وصلت بگشت از من روا دارم روا دارم گرفتم هجرت اندر بر شبت خوش باد من رفتم ببردی نور روز و شب بدان زلف و رخ زیبا زهی جادو زهی دلبر شبت خوش باد من رفتم به چهره اصل ایمانی به زلفین مایهٔ کفری ز جور هر دو آفت‌گر شبت خوش باد من رفتم میان آتش و آبم ازین معنی مرا بینی لبان خشک و چشمِ تر شبت خوش باد من رفتم بدان راضی شدم جانا که از حالم خبر پرسی ازین آخر بود کمتر شبت خوش باد من رفتم ▨ سنایی غزل شماره ۲۴۰ ─────♬ ───── شعر با صدای شاعر | @schahrouzk

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.