پادگرد
کاور شهریار | دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم
شعر با صدای شاعر

شهریار | دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ · 5 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم ▨ شاعر: استاد شهریار (سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی) ▨ با صدای: استاد شهریار ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ________ دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم ولی به زخمه‌ی غیبی هنوز می‌مویم خمیده تاکم و آشفته بید مجنونی که سرنگون و سرافکنده بر لب ِ جویم نهفته قند و سخن پشت آئینه و من به شوق طوطی ِ تصویر ِخود سخن‌گویم به سحر غمزه‌ی جانان به جان زنندم تیر که بسته‌اند به زنجیر ِ سحر و جادویم نه منحصر به سرود و ترانه‌ام دستان که داستان به فسون و فسانه می‌گویم گیاه‌دانه‌ی عشقم فشرده در دل ِ خاک چنان که دم به دمم می‌دمند می‌رویم گیاه زرد خزانم در آب و گل، لیکن به جان و دل گل ِ مینای باغ مینویم سر دوراهه رسیدیم و سرنوشت این بود برو پدر تو از ان سو و من از این سویم برس به دادم و این بند زانوان بگشای به روز وعده که جان می‌رسد به زانویم چگونه بر جهم از چنبر کمانه‌ی چرخ که نُه فلک همه چوگان و من یکی گویم میان دلبر و من غیر ِ من حجابی نیست گر این حجاب فکندیم من همه اویم به چنگ رودکی و توسن سمرقندی چه بیم ِ دشت بخارا و رود آمویم به بوی یاسمن و زلف سنبلم مفریب غلام سنبل ِ آن زلف ِ یاسمن بویم به شهر خویش اگر شهریار شیرین‌کار به شهر خواجه همان سائل سر کویم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.