پادگرد
کاور نیما یوشیج | خنده‌ی سرد
شعر با صدای شاعر

نیما یوشیج | خنده‌ی سرد

۷ مهر ۱۴۰۴ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: خنده سرد ▨ شاعر: نیما یوشیج ▨ با صدای: احمد کیایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ صبحگاهان که بسته می‌مانَد ماهی آبنوس در زنجیر دم طاووس پر می‌افشاند روی این بام تن‌بشُسته زقیر. چهره‌سازانِ این سرای درشت رنگدان‌ها گرفته‌اند به کف می‌شتابد ددی شکافته‌پشت بر سرِ موج‌های هم‌چو صدف. خنده‌ها می‌کنند از همه‌سو بر تکاپوی این سحرخیزان روشنان سربه‌سر در آب فرو به یکی موی گشته آویزان. دل‌ربایانِ آب بر لب آب جای بگرفته‌اند . رهروان با شتاب و در تک و تاب پای بگرفته‌اند. لیک بادِ دمنده می‌آید سرکشَ و تند لب از این خنده بسته می‌ماند هیکلی ایستاده می‌پاید. صبح چون کاروانِ دزد زده می‌نشیند فسرده چشم بر دزدِ رفته می‌دوزد خنده‌ی سرد را می‌آموزد . ▨ نیما یوشیج اسفندماه ۱۳۱۹

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.