بخش ۳ - گفتار اندر آفرینش عالم

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

از آغاز بايد كه دانى درست/سر مايه‌ی گوهران از نخست كه يزدان ز ناچيز چيز آفريد/بدان تا توانایى آرد پديد سر مايه‌ی گوهران اين چهار/بر آورده بی‌رنج و بی‌روزگار يكى آتشى بر شده تابناک/ميان آب و باد از بر تيره خاک نخستين كه آتش به جنبش دميد/ز گرميش پس خشكى آمد پديد و زان پس ز آرام سردى نمود/ز سردى همان باز ترّى فزود چو اين چهار گوهر به جاى آمدند/ز بهر سپنجى سراى آمدند گهرها يک اندر دگر ساخته/ز هر گونه گردن بر افراخته پديد آمد اين گنبد تيز رو/شگفتى نماينده‌ی نو به نو ابَر ده و دو هفت شد كدخداى/گرفتند هر يک سزاوار جاى در بخشش و دادن آمد پديد/ببخشيد دانا چنان چون سزيد فلک‌ها يک اندر دگر بسته شد/بجنبيد چون كار پيوسته شد چو دريا و چون كوه و چون دشت و راغ/زمين شد به كردار روشن چراغ بباليد كوه آب‌ها بر دميد/سر رستنى سوى بالا كشيد زمين را بلندى نبد جايگاه/يكى مركزى تيره بود و سياه ستاره بر او بر شگفتى نمود/به خاک اندرون روشنايى فزود همى بر شد آتش فرود آمد آب/همى گشت گرد زمين آفتاب گيا رست با چند گونه درخت/به زير اندر آمد سرانشان ز بخت ببالد ندارد جز اين نيرویى/نپويد چو پويندگان هر سویى و زان پس چو جنبنده آمد پديد/همه رستنى زير خويش آوريد خور و خواب و آرام جويد همى/و زان زندگى كام جويد هم نه گويا زبان و نه جويا خرد/ز خاک و ز خاشا تن پرورد نداند بد و نيک فرجام كار/نخواهد از او بندگى كردگار چو دانا توانا بد و دادگر/از ايرا نكرد ايچ پنهان هنر چنين است فرجام كار جهان/نداند كسى آشكار و نهان

نظرها