غزل شماره 765 دیوان شمس

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

گاهی تمام درها بسته به نظر می‌رسند؛ اما مولانا یادمان می‌آورد که پایان راه، همان جایی نیست که چشم ما می‌بیند. «هله نومید نباشی که تو را یار براند...» این غزل، سرودِ امید است؛ امیدی که از دلِ صبر می‌گذرد، از بن‌بست‌ها راهی پنهان می‌سازد و به ما یادآوری می‌کند که گاهی بسته شدن یک در، مقدمهٔ گشوده شدن دری است که هرگز تصورش را نمی‌کردیم. در این اپیزود، با هم به شنیدن یکی از دلنشین‌ترین غزل‌های مولانا می‌نشینیم؛ غزلی که از اعتماد، صبر، کرامت الهی و امیدی سخن می‌گوید که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود. ✨ اگر این روزها احساس می‌کنی راهی پیش رویت نیست، شاید این غزل همان پیامی باشد که باید امروز بشنوی. 🎧 اکنون بشنوید و اگر با دلتان نشست، آن را با کسانی که به جرعه‌ای امید نیاز دارند به اشتراک بگذارید. #مولانا #دیوان_شمس #غزل765 #هله_نومید_نباشی #شعله_بیگدلی #پادکست_ادبی #شعر_فارسی #ادبیات_عرفانی #امید #صبوری #عرفان #

نظرها