
سخنرانی حسین دباغ با عنوان دموکراسی اخلاقی در خانهی فرهنگی غدیر
۲۸ بهمن ۱۴۰۰ · 1 ساعت و 7 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
دموکراسی را حکومت مردم برای مردم و توسط مردم تعریف کرده اند. از محسنات دموکراسی بسیار گفته اند. برای مثال، ادعا شده است که تا کنون در کشوری که دموکراسی و مطبوعات آزاد دارد قحطی دیده نشده است. یا اینکه دموکراسی ها با هم نمی جنگند و در دموکراسی ها می توان رهبران بی کفایت را بدون خونریزی پایین کشید. با این همه، هنوز طنین استدلال افلاطون علیه دموکراسی به قوت در ادبیات فلسفه سیاسی شنیده می شود. افلاطون معتقد بود حکمرانی کردن یک مهارت است و اموری که نیازمند مهارت اند را باید به خبرگان سپرد. اما مشکل اینجاست که در دموکراسی ها مردمی حکمرانی می کنند که خبره نیستند و مهارت ندارند. بنابراین، دموکراسی غیر معقول است. در دنیای کنونی، مسئله عمیق تر هم می شود وقتی با طغیان نورچشمی ها مواجه می شویم. جای خبرگان را نورچشمی ها می گیرند و بسیاری از دموکراسی ها را نورچشمی ها هدایت می کنند. آیا چنین دموکراسی ای معقول است؟ اخلاقا قابل دفاع است؟ اگر پاسخ منفی است چرا که زیرساختارهای ناعادلانه توسط این دموکراسی ها بازتولید می شود آنگاه راه برون شو کجاست؟ چطور می توان استبداد و سلطه نورچشمی ها را تضعیف کرد و صدای خفته و خفه قشر مطرود جامعه را شنید و آنان را به مشارکت بیشتر دعوت کرد؟
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
