پادگرد
کاور آذرخش مکری: بحثی درباره حرص و طمع
صدانت

آذرخش مکری: بحثی درباره حرص و طمع

۲۸ فروردین ۱۴۰۱ · 1 ساعت و 19 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

این کتاب در اصل مجموعه پژوهش های خانم تری سه اونت جِنس است که با عنوان "روانشناسی حرص و طمع" به چاپ رسیده است. سه اونت جنس روانشناس اجتماعی در دانشگاه تیلبرگ هلند است و طی سال های اخیر پژوهش های متعدد و جالبی درباره حرص و طمع‌کاری انجام داده است. طمع‌کاری جستجوی افراطی مال، یک موقعیت یا پاداش است به گونه ایی که فرد در جریان این جستجو به دیگران آسیب می زند یا به حقوق آنها تعرض می کند و در عمل نیز هیچگاه از داشته های خود راضی نمی شود. حرص با شادکامی در تضاد است و افراد حریص از رضایتمندی کمتری در زندگی برخوردارند. پژوهش درباره حرص طی سالهای اخیر رشد زیادی داشته است که منجر به یافته ها و نظریات جالبی شده است. آیا حرص یک امر ذاتی و سرشتی است یا پدیده ایی موقعیتی؟ ایا برخی ذاتاً حریص هستند یا چینش محیط و وقایع موقعیتی به شکل گیری آن در افراد کاملاً طبیعی و سالم منجر می گردد. یکی از مفاهیم جالب که در جریان مطالعه بر روی حرص به آن اشاره شده است "بیش درآمدی" است: بسیاری از مردم بیش از آنکه فرصت پیدا کنند از آن استفاده کنند، درآمد دارند و مال می اندوزند. مکانیسم شکل گیری این مال اندوزان ناکام در کجاست؟ چرا برخی کماکان کار می کنند ولی از آن اندوخته های خود لذت نمی برند؟ کلاً افراد خسیس چرا اینگونه اند؟ برخی شکل گیری آنرا به محرومیت در دوره رشد نسبت می دهند. برخی نیز مفاهیم القایی محیطی و فرهنگی را دخیل می دانند. جالب اینکه برعکس، پژوهشهای زیادی از شکل گیری حرص بواسطه رفاه حکایت دارند! برخی پژوهشها نیز مدعی هستند که حرص بسیار مسری است. چگونه می توان حرص بشر را محدود کرد؟ آیا اصولاً این کار شدنی است؟ از طرفی عده ایی پیشرفتهای جهان مدرن را در حرص و بسنده نکردن افراد به داشته های خود می دانند. آیا این امر درست است؟ جالب اینکه مدل‌هایی از حرص و طمع در حیوانات هم وجود دارد و با مداخلات محیطی می توان حیواناتی طمع‌کار بار آورد! این رفتارها معادلهای زیستی-عصبی نیز در مغز دارند.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.