جلسه سی و چهارم مثنوی معنوی به روایت استاد علی اصغر بیانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

هر جمعه ساعت ۹ صبح منتظر قسمت جدید مثنوی معنوی باشید. شماره (٠٣٤) - ١٨ امرداد ماه ١٣٨٩ دفتر اول - ابیات ٢٠٤٥ تا ٢١٠٣ این دم ابدال باشد زآن بهار در دل و جان روید از وی سبزه زار فعل باران بهاری با درخت آید از انفاسشان در نیکبخت گر درخت خشک باشد در مکان عیب آن، از باد جان افزا مدان باد، کار خویش کرد و بروزید ‌آنکه جانی داشت، بر جانش گزید پس به تاویل این بود، کانفاس پاک چون بهارست و حیوة برگ و تاک __________________________________________ ✴️چرا "غفلت" لازم است؟ "اکنون عالم به غفلت قائم است. که اگر غفلت نباشد، این عالم نماند. شوق خدا و یاد آخرت و سکر و وجد، معمار آن عالم است. اگر همه آن رو نماید، به کلی به آن عالم رویم و اینجا نمانیم؛ و حق تعالی می خواهد که اینجا باشیم، تا دو عالم باشد. پس دو کدخدا را نصب کرد، یکی "غفلت" و دیگری "بیداری". تا هر دو خانه معمور ماند. " ♦️ارجاع به کتاب "فیه ما فیه" مولانا (قرن هفتم) _ در توضیح مفهوم "غفلت"

نظرها