جلسه چهل و دوم مثنوی معنوی به روایت استاد علی اصغر بیانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شماره (٠٤٢) - ١٩ مهر ماه ١٣٨٩ دفتر اول - ابیات ٢٧٢٠ تا ٢٧٥١ مرغ کاب شور باشد مسکنش او چه داند جای آب روشنش ای که اندر چشمه شورست جات تو چه دانی شط و جیحون و فرات ای تو نارسته از این فانی رباط تو چه دانی محو و سکر و انبساط ور بدانی، نقلت از اب و جدست پیش تو این نام ها چون ابجد است ابجد و هوز، چه فاش است و پدید بر همه طفلان و معنی بس بعید بانگ می آمد که ای طالب بیا جود، محتاج گدایان چون گدا در بیان آنکه چنانکه گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرم کریم هم عاشق گداست. اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید. اما صبر گدا، کمال گداست و صبر کریم، نقصان اوست ______________________________________________ ♦️ارجاع به "حساب جمل" بر اساس حروف ابجد ♦️ ارجاع به کتاب "فرج بعد از شدت" - قاضی ابوعلی محسن ابن علی تنوخی (قرن چهارم) ترجمه به فارسی : حسین ابن اسعد دهستانی (قرن هفتم)، جلد دوم، ص ٩٤٥. ♦️ ارجاع به بیت از حکیم نظامی (قرن ششم) "عمر به خشنودی دل ها گذار تا ز تو خشنود شود کردگار گرم شو از مهر و ز کین، سرد باش چون مه و خورشید، جوانمرد باش"

نظرها