جلسه چهل و پنجم مثنوی معنوی به روایت استاد علی اصغر بیانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شماره (٠٤٥) - ١٠ آبان ماه ١٣٨٩ دفتر اول - ابیات ٢٨٧٠ تا ٢٩١١ چون در معنی زنی، بازت کنند پر فکرت زن، که شهبازت کنند آلت اشکار خود جز سگ مدان کمترک انداز سگ را استخوان چون شدی تو سیر، مرداری شدی بی خبر، بی پا، چو دیواری شدی پس دمی مردار و دیگر دم سگی کی کنی در راه شیران خوش تگی؟ زانکه سگ چون سیر شد سرکش شود کی سوی صید و شکاری خوش دود؟ ذات زرش، ذات ربانیتست نقش بت، بر نقد زر عاریتست بت پرستی چون بمانی در صور صورتش بگذار و در معنی نگر گر تو اشکالی به کلی و حرج "صبر کن الصبر مفتاح الفرج" احتمی کن، احتمی ز اندیشه ها فکر، شیر و گور، و دل ها بیشه ها احتمی اصل دوا آمد یقین احتمی کن قوه جانت ببین هم عرب ما، هم سبو ما، هم ملک جمله ما، یوفک عنه من افک قبول کردن خلیفه هدیه را و عطا فرمودن با کمال بی نیازی از آن هدیه و از آن سبو ___________________________________________ ♦ارجاع به کتاب "انسان کامل" عزیز الدین‌ نسفی (قرن هفتم) . ذیل مفهوم "بت پرستی" ♦ارجاع به "سفرنامه ابن بطوطه" درباره هوای خوش شهر اصفهان.

نظرها