پادگرد
کاور ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را-غزل 18
سعدیا

ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را-غزل 18

۱۹ بهمن ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

موسیقی احمد پژمان یاقوتِ روان: یاقوت مذاب، کنایه از شرابِ سُرخ| رطل: پیمانه بزرگ شراب| دَمادَم: پی در پی| مُدعّیان: در اینجا یعنی کسانی که ادعای زهد و تقوا|هیچ نگویند جوان را: به جوان ایراد نگیرند| نَبَری: تحمل نمیکنی| شتر مست: شتر به شهوت آمده و جفت‌ خواه،ظاهراً در چنین مواقعی برای آنکه شتر را آرام کنند بار سنگینی بر پشتتش می‌گذاشتند|صورت و معنی: ظاهر و باطن| آنَک: کلمه‌ای‌ست دالّ بر اشاره به دور«نگاه کُن»| عسلی: تکّه پارچۀ زرد رنگی که اهل ذِمّه ( به خصوص یهودیان) بر دوشِ جامهٔ خود می‌دوختند تا به این وسیله شناخته شوند| زنبورْمیان: معشوقی که کمرش به باریکی زنبور است| زین دست: اینطور| تیرِ امان: تیری که نام پادشاه بر آن حک شده و کسی که این تیر را دریافت میکرد جانش در امان بود| وَرنیز: حتی اگر هم| باز هم‌آید: التیام یابد| نتوان برد: نمیتوان محو کرد

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.