پادگرد
کاور رضا براهنی | آه! آن چند ثانیه باستر کیتون
رضا براهنی | با صدای خودش

رضا براهنی | آه! آن چند ثانیه باستر کیتون

۲۵ دی ۱۴۰۳ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: آه! آن چند ثانیه باستر کیتون ▨ شاعر: رضا براهنی ▨ با صدای: رضا براهنی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پنجاه و پنج سال پیش که من کفش‌های دنیا را پوشیدم دنیا شروع کرد به چرخیدن مثل نوار فیلم در یک فضای مبهم و پر گرد و خاک من مثل بازیگرانِ فیلم‌های صامت ِ پیش از حضور یافتنم در جهان دویدم با افتخار و با سرعتی غریب پنجاه و پنج سال پیش اما تو، عشق! انگار پنجاه و پنج سال و چند ثانیه پیش از این به «عالم باقی» شتافته بودی چون مادری که چند ثانیه پیش از تولد فرزندش می‌میرد و بچّه سالم می‌ماند اما چه سالمی! بی‌آنکه مادرش او را نشانده باشد بر زانویش و گونه‌هایش را بوسیده باشد و دست‌هایش را لیسیده باشد و بعد از این، یک نکته را همه می‌گویند: مادر، عین تو بود! سیبی دو نیم! و عکس‌های آلبوم عشاق را نشانم دادند -چون عکس‌های مادر ِ مرده که بعد از هزار ماه هنگام احتضار نشانت دهند- مسوّده‌های عشق بی‌آنکه از خود آن عشق و عاشقی خبری باشد !آه،‌ آن چند ثانیه باستور کیتون! ▨ هفتم آبان ۱۳۷۰ - تهران از کتاب خطاب به پروانه ها، صفحه ۵۱

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.