پادگرد
کاور رضا براهنی | که مرا لمس نمی‌کنند
رضا براهنی | با صدای خودش

رضا براهنی | که مرا لمس نمی‌کنند

۸ اسفند ۱۴۰۳ · 6 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: که مرا لمس نمی‌کنند ▨ شاعر: رضا براهنی ▨ با صدای: شاعر ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ که من کوتاه‌تر از آنم که قدم به ارتفاعات ِ پنهان ِ کف ِ پاهای ِ تو برسد تو انگشتانی داری به آن بلندی که مرا لمس نمی‌کنند که من کوتاه‌تر از آنم که قدم به ارتفاعات ِ پنهان ِ کف ِ پاهای ِ تو برسد و تو بلندتر از آنی که از وزیدن نسیم عاطفه‌ای مدد بگیری که هیچ عاطفه‌ای بدان بلندا نمی‌رسد ببین مرا ببین که در سراسر عمرم گیاه‌خواره‌ بوده‌ام انگار اما اما میان تخته‌سنگ‌های بی‌اعتناییِ جهان پیوسته زیسته‌ام و حال نمی‌دانم چگونه پاسخ آن چشم‌های رنگین را بگویم که از هزار پرسش پیوسته و پیچاپیچ آکنده‌اند که سراسرِ جهانِ پس از عمرم را تاریک ِتاریک خواهند یافت اگر نظر به جایی دیگر کنی اگر نظر به جایی دیگر کنی می‌بینی که پیش روی من همه جا شب است که ظلمت از این کوه و دشت می‌بارد که قله‌های جهان همگی به حال ریختنند روی شانه و سر من و خواب‌هایم طبیعت فرار خویش را از دست داده‌اند چپیده‌اند درونم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.