پادگرد
کاور رضا براهنی | گام (به کجا لیلی من، به کجا؟)
رضا براهنی | با صدای خودش

رضا براهنی | گام (به کجا لیلی من، به کجا؟)

۱۳ اسفند ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: گام (به کجا لیلی من، به کجا؟) ▨ شاعر:رضا براهنی ▨ با صدای: شاعر ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ جشن چشمان تو شد اغاز و سپس گل‌ها آنچنان وجد کنان خندیدند که به منقار طلایی، همه‌ی مرغان خنده را از همه جا چیدند پر زنان، رقص‌کنان کوچیدند پرده خود را به کناری زد در، درخشان شد و بگشاد،سپس جشن چشمان تو شد آغاز روح،چون باغ شفق،شعله کنان بشکفت گام برداشتی از گام درون باغ غنچه‌ها پرده دریدند زپرده، سرمست و شکوفان گشتند خارها حتی ناگهان گل کردند تا به چشمان تو گویند،سلام رنگ‌ها گام تورا تهنیتی خواندند جشن چشمان تو شد آغاز چشمه اندام تو را در خود شست دست سودی تو به گیسوی بلند بید گیسوی سبز و بلند واژگون از ته آب افشان شد چشمه بالید به خود،رقصان شد بازگشتی و به من گفتی: مجنون!برویم؟ به کجا لیلی من؟پرسیدم به کجا؟ پرسیدم به کجا؟آخر از این باغ کجا،لیلی من؟ گام برداشتی دور شدی! چشم بگشادم و دیدم کس نیست زیر یک بید سیاه خشک در بیابانی تنها،با حرص خارها را چو گل می‌بوسم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.