فصل ۲ - قسمت ۲۸: قابلیت: قابلیت‌های اخلاقی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این قسمت درباره دوگانگی‌های رایج در آموزش و پرورش صحبت کردیم و به‌ویژه روی دوگانگی بین آموزش مبتنی بر نظم منطقی علوم و آموزش مبتنی بر روانشناسی یادگیری متمرکز شدیم. در ابتدا از دیدگاه دیویی استفاده کردیم که می‌گوید آموزش باید از علایق و قابلیت‌های ذاتی شاگرد آغاز شود و به سمت درک منظم علمی پیش برود. با این حال تأکید کردیم که تبدیل این رویکرد به کلیشه، باعث نادیده‌گرفتن ساختار منطقی علوم و محرومیت شاگردان از نظم و انضباط علمی می‌شود. برای حل این دوگانگی، مفهوم «قابلیت» را معرفی کردیم که هم به جنبه‌های عملی و تجربی یادگیری توجه دارد و هم از نظم منطقی علوم الهام می‌گیرد. این مفهوم بر «بودن و عمل کردن» تأکید دارد و صرفاً به کسب دانش محدود نیست، بلکه شامل پرورش صفات و منش‌هایی است که قابلیت فهم علمی و عملی دانش‌آموز را افزایش می‌دهد. برای روشن شدن بیشتر این موضوع، مثال‌هایی از برنامه‌های آموزشی موسسه «فونداک» آوردیم که دانش‌آموزان را درگیر فعالیت‌های عملی در جامعه می‌کند و از این طریق، درک علمی آن‌ها را تقویت می‌کند. در این برنامه‌ها، قابلیت‌هایی مثل مشاهده دقیق، ثبت مشاهدات، تشخیص الگوها و ساخت مدل‌های علمی در متن واقعی زندگی شاگردان شکل می‌گیرد. تأکید کردیم که هدف از به‌کارگیری مفهوم قابلیت، ایجاد توازن بین نیازهای روانشناختی شاگرد و نظم منطقی علوم است، به گونه‌ای که شاگردان بتوانند هم قابلیت‌های علمی کسب کنند و هم این قابلیت‌ها را در خدمت توسعه جامعه قرار دهند. در پایان اشاره شد که قابلیت یک واقعیت پویاست که دانش، صفات اخلاقی، و مهارت‌های عملی را در یکپارچگی کامل در بر می‌گیرد.

نظرها