شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
راوی: اسماعیل آذر در این کتاب گویا باب پنجم از کتاب بوستان سعدی را با روایت، گزارش و توضیح دکتر اسماعیل آذر تقدیمتان می‌کنیم. بیشتر حکایت‌‌های سعدی در بوستان ظاهری ساده و بیانی هنرمندانه دارند. بوستان دارای خصلتی متناقض‌‌نماست: از یک سو، زبان ساده مردم عادی است و سعدی با این زبان برای مردم عادی حرف‌ها دارد و از سوی دیگر، به هنری‌ترین و استادانه‌ترین شیوه و اعجاب‌انگیزترین وجه با اهل فن سخن می‌گوید و برای آنان نیز سخن‌ها دارد. میل سعدی به هنرنمایی موجب می‌شود تا در عین موعظه‌گری و اخلاق‌گرایی، به کوچک‌ترین بهانه از میدان موعظه به گلستان مضامین شعری بگریزد. سعدی در سرودن بوستان، نخست به فردوسی و سپس به نظامی توجه داشته است. وی بارها و بارها شاهنامه و خمسه را خوانده و با شعر این دو شاعر اُنس داشته است. او در ابتدای باب پنجم بوستان خودش را با فردوسی مقایسه می‌کند و برتری خویش در سرودن حماسه را در مقام مقایسه با شاهنامه قرار می‌دهد. برای نمونه: بحرهای شعری مشترک بوستان و شاهنامه تا کاربردِ تعبیراتی مثل «خداوندِ بالا و پست»؛ «برانداز بیخی که خار آورد/ درختی بپرور که بار آورد» و اشاراتی از این دست که «چه خوش گفت فردوسی پاکزاد...» و تضمین بیت‌ِ «میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است» همه حاکی از انس سعدی با شاهنامه‌ی فردوسی است. مضامین مشترک بوستان با خمسه نیز گویای توجه سعدی به نظامی و انس با اشعار اوست.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
