پرندگان

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

راوی: هدی فلاح «پرندگان» خیلی اثر عجیبی است. یعنی ماجرایش شبیه آن چیزی است که بیشتر در دنیای سینما دیده ایم؛ یعنی ژانر فاجعه و یک شهر که فاجعه ای به آن تحمیل می‌شود. این فاجعه هجوم ناگهانی پرندگان است. داستان درباره دهکده‌ای ساحلی است که در شروع زمستان با حادثه عجیبی روبه‌رو می‌شود. فوجی از پرندگان مختلف به دهکده هجوم می‌آورند و واقعه‌ای تراژیک رقم می‌زنند. خواننده در عین حال، زندگی یک خانواده را هم دنبال می‌کند. بعدها و با جلوتر رفتن در مسیر داستان، متوجه می‌شویم که در گذشته، جنگی در کار بوده است. داستان درباره‌ی حمله‌ی تعداد بی‌شماری پرنده به سرتاسر بریتانیا و تلاش یک کارگر مزرعه برای نجات خانواده‌اش از مهلکه است. پرندگان (به انگلیسی: The Birds) رمانی کوتاه از «دافنه دو موریه» است که نخستین‌بار در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. داستان آن درباره‌ی حمله‌ی تعداد بی‌شماری پرنده به سرتاسر بریتانیا و تلاش یک کارگر مزرعه برای نجات خانواده‌اش از مهلکه است. محل وقوع داستان، کورنوال، منطقه‌ی محبوب دوموریه و زمان وقوع آن اندکی پس از جنگ جهانی دوم است. فیلم پرندگان به کارگردانی آلفرد هیچکاک (سال ۱۹۶۳ ) اقتباسی آزاد از همین رمان است. درباره‌ی نویسنده: «دافنه دو موریه»، نویسنده‌ی انگلیسی، را معمولاً با شاهکارش «ربه‌کا» به یاد می‌آورند. اما داستان پرندگان او نیز که دست‌مایه‌ی فیلمی با همین نام به کارگردانی آلفرد هیچکاک شد، در میان اهالی ادبیات شهرت بسیاری دارد. پدر و مادرِ دو موریه بازیگر بودند و نویسندگانی چون «جی. ام. بری» و «ادگار والاس» با خانواده‌ی او رفت‌وآمد داشتند. دو موریه در دوران نوجوانی داستان‌نویسی را آغاز کرد و در همان زمان توانست نخستین داستانش را در یک مجله‌ی ادبی منتشر کند. در سال ۱۹۳۱ نخستین رمان خود، «روح دوست‌داشتنی»، را نوشت و هنوز در ابتدای دهه‌ی سوم زندگی‌اش بود که به شهرت بسیاری رسید. «کورن وال»، محلّی که این نویسنده به آن علاقه‌ی فراوانی داشت، موقعیت مکانیِ بسیاری از رُمان‌های او است. او در جایی نوشته ‌است: «کورن وال» به او آزادی نوشتن، پرسه‌زدن، راه‌رفتن و تنها بودن را داده‌ است. دو موریه از «خواهران برونته» به‌عنوانِ نزدیک‌ترین الهام‌دهندگان ادبی خود یاد می‌کند و بهترین کار او، یعنی ربه‌کا، رمانتیسیسم گوتیکِ مشابهی همچون آثار آنها دارد. از بیشتر آثار دو موریه در تئاتر و سینما اقتباس شده است. «اورسون ولز» با نمایش‌نامه‌ی رادیویی خود از «ربه‌کا» در سال ۱۹۳۸ (که به نوبه‌ی خود الهام‌بخش نسخه‌ی سینمایی برنده‌ی اسکار هیچکاک از این رمان در سال ۱۹۴۰ بود،) این جریان را باب ‌کرد. در سال ۱۹۷۳ «نیکولاس روگ» یکی از آخرین داستان‌های کوتاه این نویسنده را به تریلری متافیزیکی به‌نام «حالا نگاه نکن» تبدیل‌کرد؛ درحالی‌که یکی از استادان برجسته‌ی سینما، «آلفرد هیچکاک»، از یکی دیگر از داستان‌های کوتاه او به نام «پرندگان» فیلم معروف و تأثیرگذاری به همین نام در سال ۱۹۶۳ ساخت.

نظرها