قانون ایرانی؛ گامی به پیش

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این اپیزود با سازِ قانون آشنا می‌شیم: ترکیبِ چوب، پوست، فلز، پلاستیک، شاخ، صدف و گاه چیزهای دیگه می‌شینه روی پای رامشگر و صداها می‌غلطند توی هم. گذشته از چنین نگاهِ نسبتن شاعرانه‌ای، قانون به لحاظِ ریخت‌شناسی یا همون فرمولوژی هم سیستمِ غریبـی داره. نوازنده می‌تونه فواصلِ متغیری رو که حین نوازندگی لازمش می‌شه، با پرده‌گردان‌هایِ فلزیی که در فرهنگ‌های مختلف با مکانیسم‌های متنوعی هم ساخته میشن، ایجاد کنه. همینطور کار کردنِ همزمانِ دو تا دست، گویی یک پیانوی خاورمیانه‌ای در اختیار نوازنده قرار می‌ده. خلاصه حرف در موردِ قانون زیاده و این اپیزود، ما رو می‌بره به جهانِ زیبای این سازِ کهن. اما در موسیقی کلاسیک ایران از اونجایی که قانون، پس از یک دوره‌ی غیبت، مجددن از اواخر دوره قاجار در موسیقی ایران کاربرد پیدا می‌کنه، در همراهی با سازهای دیگه یک مشکلی در موردش همیشه بوده: مسأله‌ی سازگاریِ دقیقش به لحاظِ کوک با فواصل موسیقی ایرانی. کارهایی در حل این مساله شده اما هنوز مشکل باقیست. چند موسیقیدان‌ در سال‌های گذشته در حل این مساله دست به دست هم داده‌اند و این تلاش به ساختِ یک سازِ قانون که دیگه مساله‌ی ناکوکی رو نداره منجر شده؛ که در این اپیزود، اقدامات این گروه تبیین شده. ---------------------- «لینکِ حمایت مالی از پادکست تصویریِ «راهِ گوش ----------------------- :حامی مالی این اپیزود شرکت نرم افزار و سخت افزار ایران ------------------------ مدیر رسانه: سعید یعقوبیان

نظرها