اپیزود روزبیست ودوم معماری ماندگار

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

معماری ماندگار - روز بیست و دوم اسارت در بندِ «منِ باتجربه» چرا مدیران و صاحبان کسب‌وکار چسبندگی و دلبستگیِ شدیدی به باورهای قدیمی خود دارند و تصور می‌کنند چون سال‌ها سختی کشیده‌اند، همیشه بهترین تصمیم‌گیرنده‌اند؟ دیروز در یک جلسه فشرده با مدیران ارشد یک شرکت، با یکی از رایج‌ترین و در عین حال فرساینده‌ترین چالش‌های رهبری روبرو شدم. سازمان در شرایطی بود که باید یک‌سری تغییرات اساسی در فرآیندها ایجاد می‌کرد تا هزینه چالش‌های بیرونی و آسیب‌های بازار کاهش یابد. اما بن‌بست اصلی اینجا بود: مدیر ارشد، با دلبستگی شدیدی به باورهای گذشته‌اش چسبیده بود و به زبان محترمانه می‌گفت: «من بهتر از هر کسی صلاحِ این کار را می‌فهمم، من پدرم درآمده و تمام زندگی‌ام را پای این کار گذاشته‌ام؛ شما کاری به این کارها نداشته باشید!» اینجاست که «سختی‌های گذشته»، به جای اینکه ابزار راهگشای آینده باشند، تبدیل به زنجیری بر دست‌وپای سازمان می‌شوند. این داستان ما را عمیقاً یاد حکایتِ معروفِ «فیل در تاریکی» در مثنوی معنوی مولانا می‌اندازد. هر کسی در تاریکی دست بر بخشی از بدن فیل می‌کشید و گمان می‌کرد کلِ حقیقت را لمس کرده است؛ یکی می‌گفت فیل مثل ستون است و دیگری می‌گفت مثل بادبزن. وقتی مدیر خود را تنها مرجع تشخیصِ درست و نادرست می‌داند، در واقع اصرار دارد که با لمسِ همان بخش از تجربیاتِ قدیمیِ خودش، برای کلِ سیستمِ پویای امروز تصمیم بگیرد. از منظر تفکر سیستمی، این دلبستگیِ شدید به باورهای قدیمی را می‌توان در چند لایه تحلیل کرد: ۱. تله‌ی هزینه غرق‌شده (Sunk Cost Fallacy): مدیر چون برای ساختنِ فرمول‌های قبلی‌اش خونِ‌دل خورده، از نظر عاطفی و ذهنی نمی‌تواند قبول کند که آن فرمول‌ها دیگر کارایی ندارند. او رها کردنِ این باورها را معادلِ بی‌ارزش شدنِ سال‌ها تلاشش می‌داند. ۲. سیستم در حال تغییر و ورودی‌های ثابت: محیطِ بیرونِ سازمان یک سیستم پویا، متغیر و به شدت پیچیده است. وقتی شما با ورودی‌های ثابت و باورهایِ صلبِ ۱۰ سال پیش می‌خواهید یک سیستم پویا را هدایت کنید، خروجی چیزی جز استهلاک منابع و افزایش هزینه‌های پنهان نخواهد بود. ۳. انسداد حلقه‌های بازخورد (Feedback Loops): جملاتی نظیر «من بهتر می‌فهمم و شما کاری نداشته باشید»، تمام کانال‌های دریافت بازخورد و هشدارهای زودهنگام را در سازمان کور می‌کند. وقتی نویزها و پیام‌های واقعی بازار به گوش مدیر نرسد، سقوط سیستم حتمی است. احترام به تجربه و سختی‌های یک کارآفرین واجب است، اما پافشاری بر فرمول‌های منقضی‌شده، ماندگاریِ سازمان را نابود می‌کند. رهبر ماندگار کسی است که به همان اندازه که در ساختنِ سازمان شجاع بوده، در شکستنِ باورهای قدیمیِ خودش نیز شجاعت داشته باشد. یک جمله برای تامل: سیستم‌ها در تاریکیِ تصمیم‌های تک‌بعدی فرو می‌ریزند. سوال امروز من از شما به عنوان یک صاحب کسب‌وکار این است: آیا سختی‌ها و تجربیات گذشته‌تان، امروز چراغِ راه سازمان شماست یا دیواری بلند در برابر دیدنِ واقعیت‌های جدید؟ برای مطالعه یادداشت‌های بیشتر در حوزه سیستم‌سازی پویا و مدل‌های تغییر ذهنی، به وب‌سایت من سر بزنید: 🌐 www.alimontazer.com #معماری_ماندگار #تفکر_سیستمی #تله_های_ذهنی #مدیریت_ارشد #علی_منتظر-الظهور #رهبری #مدل_MIM

نظرها