روز پنجاه و یکم معماری ماندگار

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

فرار از ایفل یا تغییرِ سبکِ دیدن؟ / وقتی اجتناب، دنیای مدیریتیِ ما را کوچک می‌کند ضربه خوردن از اعتماد؛ آیا باید از «اعتماد کردن» فرار کرد یا «سبکِ اعتماد» را تغییر داد؟ معماری ماندگار — روز پنجاه و یکم امروز داشتم به پادکست «جافکری» گوش می‌دادم و به جمله‌ای برخوردم که عجیب ذهن و تجربیاتِ سال‌های مدیریت من را درگیر کرد: «مادرِ اضطراب‌ها، اجتناب است.» بعضی وقت‌ها ما برای فرار از یک درد یا ناکامی، فقط از یک آدم یا یک موقعیت خاص فاصله نمی‌گیریم؛ کم‌کم از هرچیزی که ما را یاد آن تجربه تلخ می‌اندازد هم دور می‌شویم. دنیایمان روز به روز کوچک و کوچک‌تر می‌شود و بعد، اسمِ این محدودیتِ تحمیلی را می‌گذاریم: آرامش، انتخاب شخصی یا سبک زندگی! فرض کنید کسی بعد از یک شکست عاطفی از پاریس فرار می‌کند چون برج ایفل او را یاد آن تلخی می‌اندازد. اما او هر کجای دنیا که می‌رود، برج، دکل یا هر سازه‌ای شبیه ایفل می‌بیند و دوباره همان ترس در وجودش زنده می‌شود. واقعیت این است: با دور شدن از پاریس درد حل نشده، فقط جغرافیا و دنیای زندگی‌اش کوچک‌تر شده است! با شنیدن این استعاره، یاد دوران مدیریتِ خودم افتادم... سال‌ها پیش، وقتی از اعتماد کردن به برخی نیروها یا شرکا ضربه خوردم، کم‌کم از «اصلِ اعتماد کردن» بدم آمد. دست به اجتناب زدم؛ خودم را عقب کشیدم و سعی کردم همه‌چیز را مستقیم کنترلی کنم. اما بعد از مدتی دیدم دنیای ارتباطات، رشد و توسعه‌ی من روز به روز کوچک‌تر شده و خودم در کلافگی و اضطرابِ بیشتری غرق شده‌ام. آنجا بود که فهمیدم: مسئله «اعتماد کردن» نبود؛ مسئله «سبکِ اعتماد کردنِ من» بود که نیاز به بازنگری و اصلاح داشت! امروز وقتی با مدیرانِ جوان و میان‌سال جلسات منتورینگ دارم، دقیقاً جنسِ مکالماتشان از همین جنس است: مدیرعاملی که بعد از یک خسارت مالی، کلاً قید توسعه را زده و اسمش را گذاشته «ثبات». مدیری که به خاطر خیانت یا بی‌مسئولیتیِ یک کارمند، دیگر به هیچکس تفویض اختیار نمی‌کند و اسمش را گذاشته «کنترلِ دقیق». 💡 نگاهِ سیستمی به ما چه می‌گوید؟ وقتی صورت مسئله را پاک می‌کنیم و به اجتناب روی می‌آوریم، مسئله حل نمی‌شود؛ فقط توانِ سیستم کم می‌شود. بر اساس مدل‌های ریشه‌ای حل مسئله (مانند الگوی مینتو): ۱. بین «اصل موضوع» و «سبکِ اجرای خودتان» تفکیک قائل شوید: اگر در تفویض اختیار ضربه خوردید، تفویض اختیار بد نیست؛ ابزار سنجش و کنترلِ شما ضعف داشته است. ۲. صورت مسئله را پاک نکنید: فرار از ایفل، ایفل را محو نمی‌کند. به جای فرار از چالش، الگوی مواجهه با آن را تغییر دهید. ۳. دنیایتان را به نام آرامش کوچک نکنید: قطع ارتباط یا متوقف کردن رشد، آرامش نیست؛ بی‌حسیِ ناشی از ترس است. برای دسترسی به اطلاعات بیشتر به سایت من به آدرس alimontazer.com مراجعه کنید. #معماری_ماندگار #توسعه_رهبری #تفکر_سیستمی #مدل_ذهنی #حل_مسئله #منتورینگ_مدیریت

نظرها