روز شصت و سوم معماری ماندگار_

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شجاعتِ گفتنِ «بلد نیستم!»؛ تجربیات من از اولین پروژه مدیریت در ذوب‌آهن اصفهان آیا اعتراف مدیر به نادانی او را بی‌عرضه نشان می‌دهد یا باعث اعتماد و همدلی تیم می‌شود؟ خیلی از مدیران جوان تصور می‌کنند اگر در برابر تیم یا پیمانکار بگویند «نمی‌دانم»، بی‌عرضه و ناتوان شناخته می‌شوند. اما تجربه ۳۰ ساله من در صنعت دقیقاً عکس این را ثابت کرده است. اولین پروژه بزرگ من، مدیریت نصب و ساخت دیگ‌های غول‌آسای فولادسازی در ذوب‌آهن اصفهان بود. صریح بگویم: من تا آن روز دیگ فولادسازی از نزدیک ندیده بودم و دانشی درباره‌اش نداشتم! فضای پروژه در ابتدا بسیار سنگین، پر از ابهام و تعارض بود. دو راه بیشتر نداشتم: یا پشت عناوین مدیریتی پنهان شوم و با ادعای دانایی، پروژه را به کشتن بدهم؛ یا شجاعت به خرج دهم. من راه دوم را انتخاب کردم. پیش پیمانکار باتجربه‌ای که چندین تیپ از این دیگ‌ها را ساخته بود رفتم، نگاهم را شفاف کردم و گفتم: «من این کار را بلد نیستم، اما آمده‌ام که از شما یاد بگیرم.» همین یک جمله صادقانه، تمام یخ‌های تعارض و بدبینی را ذوب کرد. فضای پرفشار و مسموم پروژه، در یک لحظه تبدیل شد به فضای «یادگیری، همدلی و بهبود». آن‌ها نه تنها من را ضعیف ندیدند، بلکه تمام تجربه چندساله‌شان را در اختیارم گذاشتند و دقیقاً از دل همان پروژه بود که من به یک «مدیر پروژه واقعی» تبدیل شدم. درس امروز برای مدیران: در شرایط ابهام و ناکامی، «اعلام ندانستن و کمک خواستن» نشانه‌ ضعف نیست؛ بلکه بخشی از فرآیند تاب‌آوری، جلب اعتماد و رشد سازمانی است. نادانیِ پنهان‌شده است که تیم را نابود می‌کند، نه تواضع صادقانه. پرسش برای تأمل: آخرین باری که به عنوان مدیر یا کارشناس با شجاعت گفتید «بلد نیستم و به کمک احتیاج دارم» کی بود و چه نتیجه‌ای گرفتید؟ روایت‌های بیشتر در: alimontazer.com #معماری_ماندگار #توسعه_رهبری #ذوب_آهن_اصفهان #تاب_آوری #مدیریت_پروژه #منتورینگ_صنعتی #شجاعت_اخلاقی

نظرها