پادگرد
کاور روز شصت و هشتم معماری ماندگار
رادیو تجربه : معماری ماندگار

روز شصت و هشتم معماری ماندگار

۲۱ شهریور ۱۴۰۵ · 4 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

روز شصت و هشتم :معماری ماندگار راز سازمان‌هایی که انسان را «مشکل» می‌بینند، نه «حل‌کننده مسئله». در جلسات می‌گویند «سرمایه»، در خلوت می‌گویند «معضل»! در طول بیش از ۳۰ سال زیست و مدیریت در صنعت، با مفاهیم مدیریت منابع انسانی قد کشیدم. سال‌ها طول کشید تا بر اساس دانایی و آگاهی، باور کنم که نیروی انسانی صرفاً یک «منبع» یا «هزینه» نیست؛ بلکه «ثروت» است. بعدها با عمق یافتن مفاهیم مدیریتی، فهمیدم که بالاتر از ثروت، این انسان‌ها هستند که «سرمایه اصلی و زاینده‌ی سازمان» را می‌سازند. اما امروز وقتی به رفتار برخی مدیران و ساختارهای سازمانی نگاه می‌کنم، با واقعیت تلخی مواجه می‌شوم: سازمان‌هایی که در لوح‌های تقدیر و گزارش‌های سالانه، شعار «سرمایه انسانی» سر می‌دهند، اما همین که پای دردِدل و جلسات خصوصی‌شان می‌نشینی، نقاب‌ها می‌افتد! می‌گویند: «این حرف‌ها مسخره‌بازی است! یک کمکی کن این نیروها را فعلاً راضی نگه داریم یا راهی پیدا کن که تا جای ممکن تعدادشان را کم کنیم؛ نیروی انسانی یعنی معضل و حاشیه!» این تغییر زاویه دید، یک فاجعه سیستمی است. چرا سازمان‌ها به این نقطه می‌رسند؟ 1. نگاه کوتاه‌مدت مالی به جای سرمایه‌گذاری بلندمدت: وقتی مدیران فقط سود سهام ماه بعد را می‌بینند، انسان‌ها به «هزینه جاری» تبدیل می‌شوند که باید تراشیده شود. 2. عجز در سیستم‌سازی و رهبری: مدیری که توان راهبری، انگیزش و بهره‌وری کشیدن از نیروی انسانی را ندارد، ساده‌ترین راه را انتخاب می‌کند: «حذف انسان برای حذف مسئله!» 3. اشتباه گرفتن ابزار با جانِ سازمان: تکنولوژی و اتوماسیون عالی هستند، اما اگر خلاقیت، تعهد و دانش ضمنیِ انسان از خط تولید یا پروژه گرفته شود، آن سازمان فقط یک پوسته خالی خواهد بود. چکیده منتورینگ: انسان معضل نیست؛ بی‌درایتی در مدیریت انسان‌هاست که معضل می‌سازد. سازمان‌هایی که نیروی انسانی را هزینه یا دردسر می‌بینند، شاید در کوتاه مدت اعدادی روی کاغذ را اصلاح کنند، اما در میان‌مدت «دانش سازمانی»، «وفاداری» و «روحِ زنده کسب‌وکارهایشان» را مسلخ می‌برند. (برای مطالعه مقالات بیشتر و دسترسی به آرشیو یادداشت‌های منتورینگ صنعتی، به وب‌سایت من به آدرس alimontazer.com مراجعه کنید.) #معماری_ماندگار #علی_منتظرالظهور #سرمایه_انسانی #مدیریت_صنعتی #فرهنگ_سازمانی #منتورینگ #توسعه_مدیریت

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.