

اپیزود هیجدهم . دوچرخه سواری شهری برای هوای پاک و سلامتی . امرداد 1400
۱۶ مرداد ۱۴۰۰ · 47 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
یک انسان معمولی و سالم در هر ساعت می تونه حدود 5 کیلومتر پیاده روی کنه. طبق تحقیقات اتحادیه بین المللی دوچرخه سواری همین انسان معمولی اگه یه دوچرخهی خیلی معمولی داشته باشه می تونه حداقل 20 کیلومتر در ساعت رکاب بزنه. حالا اگه یه دوچرخه خوب و با امکانات کافی داشته باشه، با استقامت بدنی متوسط می تونه به عدد 50 کیلومتر در ساعت هم برسه. این اعداد و ارقام به ما نشون میده که با دوچرخه خیلی ساده و راحت می شه مسافت های کوتاه و بلند شهر رو رکاب زد و بدون تولید کربن به مقصد رسید. شاید بگید مگه میشه برای تردد در شهری مثل تهران که پستی و بلندی زیادی داره از دوچرخه استفاده کرد؟ معلومه که میشه. خیلی ها رو میشناسم که با همین دوچرخه های معمولی در بالا و پایین شهر رکاب زدند. اونایی که حالا پا به سن گذاشتن خوب یادشونه که با دوچرخه خیابون های شمالی و جنوبی یا بالعکس رو رکاب می زدند، اونم چه رکاب زدنی روی خاک و آسفالت نامرغوب اون سالها. البته قبول دارم برای تازه کارها رکاب زدن در سربالایی های شهر خیلی مشکله ولی میشه با تقویت توان فیزیکی و انجام چند تغییر ساده بر روی قسمت های مکانیکی دوچرخه این وسیله آروم و سربه زیر رو به یوزپلنگی دونده و چابک تبدیل کرد و شهر رو باهاش درنوردید.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.


