

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
▨ نام شعر: گریهٔ بیسود ▨ شاعر: پروین اعتصامی ▨ با صدای: پروین اعتصامی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری _________ باغبانی، قطرهای بر برگِ گل دید و گفت این چهره جای اشک نیست گفت؛ من خندیدهام تا زادهام دوش، بر خندیدنم بلبل گریست من همی خندم به رسم روزگار کاین چه ناهمواری و ناراستیست خندهٔ ما را، حکایت روشن است گریهٔ بلبل، ندانستم ز چیست لحظهای خوش بودهایم و رفتهایم آنکه عمر جاودانی داشت، کیست من اگر یک روزه، تو صد سالهای رفتنی هستیم، گر یک یا دویست درس عبرت خواند از اوراق من هرکه سوی من، به فکرت بنگریست خُرّمم، با آنکه خارم همسر است آشنا شد با حوادث هرکه زیست نیست گل را فرصت بیم و امید زانکه هست امروز و دیگر روز نیست ▨ پروین اعتصامی متخلص به پروین
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.




