قیمت‌گذاری دستوری در اقتصاد ایران قسمت دوم

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در بین کالاهایی که یارانه می‌گیرند، نون از معدود کالاهاییه که یارانه‌اش بیشتر به فقرا اصابت می‌کنه تا ثروتمندان، چون مصرف نون فقرا بیشتر از ثروتمندانه. به همین خاطر، برخی کارشناسا از یارانه‌ای که به آرد داده می‌شه، کاملاً دفاع می‌کنند. خرید تضمینی و خودکفایی در تولید گندم هم با کلیدواژۀ امنیت غذایی توجیه می‌شه. با این حال، در این پاکست یک سری آمار ارائه شده که نشون می‌داد می‌شه در کارایی خرید تضمینی گندم و اعطای یارانۀ نون تردید کرد. به عبارت دیگه، هدررفت منابع در یارانه نون به قدری زیاده که چه بسا به فایدش بچربه. مثلا دولت در سال ۹۹ با خرید تضمینی گندم و فروش آرد اون به قیمت‌های یارانه‌ای، بالغ بر ۳۵ هزار میلیارد تومن یارانه داده. با این مقدار پول می‌شد ۵۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر راه‌آهن دو باند (مخصوص قطار سریع‌السیر) ساخت یا ۱۰۰هزار واحد مسکونی ۷۰ متری احداث کرد یا مثلاً یک بندر حتی بزرگتر از بندر شهید رجائی که بزرگترین بندر حال حاضر کشوره، ایجاد کرد. این قسمت ما در پیشه به قیمت‌گذاری دستوری در گندم، آرد و نون پرداختیم. و تبعات این سیاست رو بررسی کردیم. از ابتدای زنجیره یعنی تولید گندم تا نونی که به دستمون میرسه .

نظرها