شمارۀ 96 - غزلی از: مفتون امینی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

تبسّمَت به گلِ آفتاب می‌ماند تو کیستی که صدایت به آب می‌ماند تبسّمَت به گلِ آفتاب می‌ماند تنت به پیرهن صورتی و دامن سرخ به تُنگ نیمه پری از شراب می‌ماند به پشت چشم تو آن سایه‌های رنگارنگ به نقش قوس و قزح در حباب می‌ماند تو را شبی سر راهی دو لحظه دیدم و بعد به خانه یاد تو کردن به خواب می‌ماند از آن تبسم نُوشَت به سینه یادی ماند چو برگ گل که به لای کتاب می‌ماند کسی که شعر تو را گفت نشئۀ سخنش به مستی مِی بی رنگ ناب می‌ماند!

نظرها